1790 елда Сифрак исемле бик акыллы француз кешесе яшәгән.

Беркөнне ул Париж урамында йөри иде. Кичә яңгыр яуган иде, һәм юлда йөрү бик авыр иде. Кинәт аның артыннан бер арба килеп чыкты. Урам тар, ә арба киң иде, һәм Сифраcаның астында калудан котылды, ләкин пычрак һәм яңгыр белән капланды. Башкалар аны күргәч, аңа кызгандылар, ачу белән сүгенделәр һәм арбаны туктатып, сөйләшеп алырга теләделәр. Ләкин Сифраc«Тукта, тукта һәм җибәр аларны», – дип пышылдады.

Карета еракта булганда, ул юл кырыенда хәрәкәтсез басып тора иде, уйлана иде: Юл бик тар, һәм кешеләр бик күп, ни өчен карета алыштырылмый? Карета юл буйлап икегә бүленергә, ә дүрт тәгәрмәчтән ике тәгәрмәч ясарга кирәк... Ул шулай уйлый һәм өенә конструкцияләргә китә. Кабат-кабат экспериментлардан соң, 1791 елда беренче "агач ат тәгәрмәче" ясала. Иң беренче велосипед агачтан ясалган һәм чагыштырмача гади конструкциягә ия булган. Аның йөртүе дә, руле дә юк иде, шуңа күрә йөртүче аяклары белән җиргә нык этәрелә һәм юнәлешне үзгәрткәндә велосипедны күчерү өчен төшәргә тиеш була.

Шулай да, Сифра булгандаcпаркта велосипедта әйләнеп кайттым, барысы да шаккатты һәм тәэсирләнде.